سوررئالیسم بهعنوان یکی از جریانهای مهم هنری قرن بیستم، از مرزهای هنرهای تجسمی فراتر رفته و در ابعاد مفهومی، ادراکی و فضایی نیز تأثیرگذار بوده است. با وجود گستره نظری آن، پژوهشهای منسجمی درباره نحوه ظهور مؤلفههای سوررئالیسم در معماری داخلی و ادراک متخصصان از این مؤلفهها اندک است. این پژوهش با رویکرد ترکیبی اکتشافی، به شناسایی مؤلفهها و الگوهای بروز سوررئالیسم در معماری داخلی میپردازد. در بخش کیفی، ادبیات، نظریه ناخودآگاه فرویدی و نمونههای شاخص معماری داخلی با تحلیل مضمون بررسی شد و ساختاری سلسلهمراتبی از مؤلفههایی مانند منطق رؤیا، همجواری عناصر نامرتبط، تغییر مقیاس، دگردیسی فرم، روایتمندی فضایی و بازیهای ادراکی استخراج شد. در بخش کمّی، ۱۱ پروژه توسط ۱۲ متخصص ارزیابی و دادهها با Maxqda و شاخصهای قیاسی و خوشهبندی تطبیقی تحلیل شدند. نتایج سه گونه سوررئالیسم روایی–ارگانیک، نئوسوررئالیسم مینیمال و سوررئالیسم تصویری–برندساز را آشکار میکند و نشان میدهد حضور این مؤلفهها از منطقی ادراکی و زیباییشناختی مشترک تبعیت میکند.
Reza Naghdbishi (Tue,) studied this question.