این پژوهش به تحلیل تطبیقی قانون جدید حجاب با اصول حقوق عمومی و حقوق بشر در نظام حقوقی ایران میپردازد. هدف اصلی، ارزیابی میزان انطباق این قانون با معیارهای بنیادین حقوقی، از جمله اصل قانونی بودن جرایم و مجازاتها، اصل تناسب جرم و مجازات، حق آزادی بیان، حق برابری جنسیتی، و حق برخورداری از مصونیت فردی است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی بوده و با اتکا به مطالعات کتابخانهای و تحلیل اسنادی قوانین، مقررات، و مبانی نظری حقوق عمومی و حقوق بشر صورت پذیرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که قانون جدید حجاب، در عین تلاش برای ترویج عفاف و حجاب، با چالشهای قابل توجهی در زمینه شفافیت تعاریف، تناسب مجازاتها، تضمین دادرسی عادلانه، و احترام به حقوق بنیادین افراد، به ویژه در حوزه آزادی بیان، هویت فردی، و برابری جنسیتی، مواجه است. ابهام در برخی مفاد قانونی و رویههای اجرایی، پتانسیل نقض اصول حقوق عمومی و حقوق بشر را افزایش داده و اثربخشی واقعی آن در حمایت از خانواده را زیر سوال میبرد. در نتیجه، پیشنهاد میشود با بازنگری در قانون و آییننامههای اجرایی، افزایش شفافیت، تعدیل مجازاتها، و اتخاذ رویکردهای حمایتی و فرهنگی به جای رویکردهای صرفاً سلبی، زمینه انطباق بیشتر قانون با موازین حقوقی و حقوق بشری فراهم گردد.
Zahra Taat (Tue,) studied this question.