Qualitative analysis reveals a framework for understanding systemic value creation in organizations, suggesting practical applications for entrepreneurship.
هدف: کارآفرینی سازمانی یکی از انواع کارآفرینی های شرکتی معطوف به ابعاد کارآفرینی درون سازمانی و کارآفرینی راهبردی بوده و برای بروز نوآوری در راهبرد های عملکردی و کارکردی سازمانی، امری حیاتی و ضروری است. با تمرکز بر مفهوم سازی کارآفرینی برپایه ارزش آفرینی، آفرینشگری سیستمی فنی اجتماعی است که طراحی و پیاده سازی آن در درون هر سازمانی باعث ارزش آفرینی و در نهایت کارآفرینی سازمانی خواهد گردید. مهمترین ویژگی پدیده آفرینشگری، اتخاذ رویکرد سیستمی و فرض سیستم باز در تعادل پویای اقتصادی مکتب اتریش بعنوان اصلی ترین مکتب اقتصادی پشتیبانی کننده کارآفرینی در تمرکز برای اذهان ارزش آفرین افراد خلاق و نوآور دارد. در این راستا و در ادبیات کارآفرینی، گفتمان نوظهوری بنام آفرینشگری شکل گرفته که پژوهشگران با اتخاذ رویکرد سیستمی در روش مطالعه پژوهشی پدیده آفرینشگری، بدنبال بکارگیری این مفهوم در ارائه راه حل های پژوهشی و عملیاتی برای توسعه ارزش آفرینی سازمانی بوده اند. ترسیم چیستی آفرینشگری و چگونگی فرآیند آفرینشگری برای عموم ذینفعان در یک سازمان، رمز گشایی از توان بالقوه آن سازمان در تحصل اهداف نوآوری برای کارآفرینی سازمانی خواهد بود.روش: بر پایه فقدان توسعه مفهومی پدیده آفرینشگری در ادبیات کارآفرینی و مخصوصا گفتمان کارآفرینی سازمانی، این پژوهش ضمن مرور اسناد مرتبط با آفرینشگری سازمانی از ادبیات پژوهش کارآفرینی، مدیریت اطلاعات و فناوری و مدیریت سازمان، با اتخاذ رویکرد مطالعاتی بین رشته ای، به طور مضاعف نسبت به مرور ادبیات پارادایم سیستم ها به منظور شناسایی اصول و ویژگی های ذکر شده برای سیستم های فنی- اجتماعی نموده است. در این راستا؛ مقاله با اتخاذ رویکرد مطالعه کیفی و مفهومی برای توسعه مفهوم آفرینشگری سازمانی، با روش پژوهشی فراترکیب اسنادی مبادرت به مرور 23 مقاله مرتبط نموده و با استخراج کدهای تحلیلی برای مفهوم آفرینشگری سازمانی در قالب پلتفرم و سیستم های فنی- اجتماعی به یافته های پژوهشی خود نایل گردیده است.یافته ها: مقاله ضمن دستیابی به یک چارچوب تحلیلی سیستمی برای شناسایی اجزاء، اصول و ویژگی های سیستم های فنی اجتماعی، مبادرت به مقایسه تحلیلی متون اسنادی برآمده از ادبیات مدیریت سازمان، مدیریت فناوری اطلاعات و کارآفرینی برای تبیین و بررسی مفهوم سیستمی پدیده آفرینشگری، نموده است. یافته های این پژوهش، علاوه بر استحصال چارچوب تحلیلی روش شناسی مهندسی سیستم برای سیستم های فنی -اجتماعی مطروح در علوم انسانی؛ اشاره به چارچوب توسعه مفهومی پدیده آفرینشگری سازمانی و بازمفهوم پردازی سازه آفرینشگری سازمانی دارد.نتیجه: در نهایت این مطالعه مفهوم آفرینشگری سازمانی در چارچوب مطرح شده را "معطوف به یک سیستم فنی و اجتماعی دارد که با پیکر بندی های متکثر از عناصر سه گانه فنی، فرآیندی و انسانی، در قالب معماری سیستم منجر به ترکیبات نوظهوری از روابط ابزار-اهداف به مثابه نوآوری های ترکیبی با پشتیبانی عوامل نهادی و توانمند ساز انسانی می داند، در حالیکه از آنها به عنوان ارزش یاد می شود.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
جاویدنیا et al. (2026) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: