Bu araştırmanın amacı, Türkiye’de üniversite öğrencilerinin maneviyat ile kaygı ve yalnızlık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemek ve yalnızlığın bu ilişkideki aracı rolünü belirlemektir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden korelasyonel model kullanılmıştır. Çalışma, devlet yurtlarında kalan 464 üniversite öğrencisi (373 kadın, 91 erkek) üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Üç Faktörlü Spiritüel İyi Oluş Ölçeği, Yaygın Anksiyete Bozukluğu-7 Ölçeği ve UCLA Yalnızlık Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgular, manevi iyi oluş ile kaygı ve yalnızlık arasında negatif yönde düşük düzeyde anlamlı bir ilişki olduğunu göstermiştir. Ayrıca, kaygı ve yalnızlık arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Aracılık analizi sonuçları, manevi iyi oluşun, yalnızlığın aracı değişken olarak yer aldığı durumda, kaygı üzerindeki dolaylı etkisinin anlamlı olduğunu ortaya koymuştur. Bunun yanı sıra, yalnızlık değişkeni varlığında manevi iyi oluşun kaygı üzerindeki doğrudan etkisinin de anlamlı olduğu belirlenmiştir. Yalnızlık, manevi iyi oluş ile kaygı arasındaki ilişkiye kısmi aracılık yapmıştır. Araştırma sonuçları, mevcut literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Ekici et al. (2026) studied this question.