Elektronik İmza ve Blokzincir Teknolojilerinin Delil Değeri Bağlamında İncelenmesi: Hibrit Doğrulama Modeli

Bu çalışma, blokzincir teknolojisinin elektronik imzalı belgelerin delil değerine hangi koşullarda katkı sağlayabileceğini incelemektedir. Çıkış noktası, blokzincirde kullanılan kriptografik işlem imzası ile 5070 sayılı Kanun ve eIDAS kapsamındaki güvenli/nitelikli elektronik imzanın uygulamada karıştırılabilmesidir. Blokzincir kaydı, belirli bir özel anahtarla işlem yapıldığını ve kaydın sonradan değiştirilmesinin güç olduğunu gösterebilir; ancak işlemi yapan kişinin hukuki kimliği, imza iradesi veya belge içeriğinin geçerliliği kendiliğinden ispatlanmış olmaz. Bu nedenle blokzincir, elektronik imzanın alternatifi değil; elektronik imzalı belgenin yaşam döngüsünde bütünlük, kayıt sırası, çok taraflı onay izi ve denetlenebilirlik sağlayan yardımcı bir katman olarak konumlandırılmaktadır. Önerilen modelde belge zincir dışında saklanmakta; imzalı ve gerekiyorsa zaman damgalı belgeden üretilen hash değeri, kullanılan algoritma ve sınırlı doğrulama referansları izinli blokzincire kaydedilmektedir. Model, mahremiyet koruyan denetim izi, yetkili doğrulayıcı, algoritma geçişi ve uzun dönem doğrulama unsurlarını birlikte ele alan LegalTech temelli bir doğrulama mimarisi sunmaktadır.