Pharmacotherapy prior to and in acute ischaemic stroke. The use of pharmacotherapy and drugs-associated outcomes in real-world practice – findings from the Polish Hospital Stroke Registry

Stroke is a preventable disease and acute ischaemic stroke can be effectively treated. Specific pharmacotherapy is recommended in either prevention or acute ischemic stroke treatment. We aimed to evaluate the use and the early and late outcomes impact of drugs administered before and in acute ischaemic stroke in a real world practice. Ischaemic stroke patients hospitalized between 1st March 2007 and 29th February 2008 and reported in Polish Hospital Stroke Registry were analysed. Fully anonymous data were collected with standardized, web-based questionnaire with authorized access. Multivariate regression models were used to adjust for case-mix and evaluate the impact of drugs used prior to or in acute ischaemic stroke on outcomes. The early outcomes were defined as in-hospital mortality or poor outcome (death or dependency – modified Rankin Scale ≥ 3) at hospital discharge, while late outcomes covered one-year survival. A total number of 26 153 ischaemic stroke patients (mean age: 71.8 years; females: 51.6%) was reported. The analysis of pharmacotherapy showed that preventive use of hypotensive agents, anticoagulants in atrial fibrillation, antiplatelets and statins is inadequate. Regression models confirmed some expected drug benefits and additionally revealed that antihypertensive drugs or aspirin used prior to stroke and oral anticoagulants or statins used in hospital were associated with better stroke outcome. The prevention of ischaemic stroke needs to be monitored and improved. Evidence-based treatment of acute ischaemic stroke requires further promotion. The benefits of acute ischaemic stroke treatment with statins require to be confirmed in randomized controlled settings. Udarowi mózgu można skutecznie zapobiegać. Dostępne są efektywne metody leczenia ostrego udaru niedokrwiennego. Zarówno w profilaktyce, jak i leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego zalecana jest specyficzna farmakoterapia. Celem badania była ocena farmakoterapii stosowanej przed zachorowaniem oraz w ostrej fazie udaru niedokrwiennego mózgu, w warunkach codziennej praktyki klinicznej. Analizie poddano grupę chorych hospitalizowanych z powodu udaru niedokrwiennego mózgu od 1.03.2007 r. do 29.02.2008 r., zgłoszonych do Szpitalnego Rejestru Udarów Mózgu w Polsce. W pełni anonimowe dane gromadzono z wykorzystaniem strukturyzowanego kwestionariusza internetowego z autoryzowanym dostępem. Do oceny wpływu leków (stosowanych przed zachorowaniem oraz w ostrej fazie udaru niedokrwiennego) na rokowanie wykorzystano wieloczynnikową analizę regresji z uwzględnieniem wpływu innych czynników rokowniczych. Wczesne wyniki leczenia zdefiniowano jako śmiertelność wewnątrzszpitalną i niekorzystny efekt terapeutyczny (punktacja ≥ 3 w zmodyfikowanej skali Rankina) przy wypisie ze szpitala, natomiast odległe wyniki leczenia jako całkowitą śmiertelność w ciągu pierwszego roku od udaru. Analizie poddano dane 26 153 osób hospitalizowanych z powodu udaru niedokrwiennego (średni wiek: 71,8 roku; kobiety: 51,6%). Wykazano niewystarczające profilaktyczne stosowanie leków hipotensyjnych, przeciwzakrzepowych u chorych z migotaniem przedsionków, leków prze-ciwpłytkowych i statyn. W modelach wieloczynnikowych odnotowano spodziewane korzystne efekty farmakoterapii. Wykazano dodatkowo, że leki hipotensyjne i kwas acetylosalicylowy stosowane przed zachorowaniem oraz leki przeciwzakrzepowe i statyny w trakcie hospitalizacji są związane z korzystnymi wynikami terapeutycznymi. Farmakologiczna profilaktyka udaru mózgu i leczenie ostrego udaru mózgu wymagają dalszego monitorowania i poprawy. Korzyści z zastosowania statyn w leczeniu ostrego udaru mózgu powinny być potwierdzone w badaniach klinicznych z randomizacją.