Answers are grounded in this paper and cite their sources.
Ideologia edukacyjna, jaką była bolszewicka wersja marksizmu, miała w swych działaniach instrumentalne sięganie po dziecko i rodzinę. Celem artykułu jest pokazanie, w jaki sposób rodzina i dziecko zostały użyte do wdrażania jej "ideałów"; jak nieświadomie stały się jej proletariatem, ofiarami w sensie zadanego im cierpienia, śmierci czy ograniczonego rozwoju w sferach najmocniej dotkniętych przez ideologię (konsekwencje bezdomności, głodu, nadużyć seksualnych). Miejsce i czas - sto lat temu w Związku Radzieckim - są istotne ze względu na szacunek do niewinnych ofiar. Lecz dla pedagoga istotniejsze są dziś kategorie argumentów i mechanizmy, którymi posługiwał się wówczas bolszewicki marksizm. Nade wszystko uwagę zwracają strefy "koniecznej zmiany" (religia, moralność - rodzina, dziecko). Na przykładzie sytuacji rodziny i dziecka rosyjskiego widzimy, jak twórcy bolszewickiego projektu "lepszego świata" cynicznie uczynili je narzędziem zmiany; można zobaczyć realność wielkiej manipulacji. Śmierć, cierpienie, wyniszczenie biologiczne, psychiczne, duchowe nie miały znaczenia wobec przypisanej im roli. Mechanizm ten osłaniał pozór (zakamuflowane kłamstwo). Ideologia bolszewickiego marksizmu w swych odniesieniach do dziecka i rodziny była przedmiotem krytyki w pismach polskich humanistów lat 1917-1939.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Janina Kostkiewicz (2020) studied this question.
Synapse has enriched 8 related papers. Consider them for comparative context: