Answers are grounded in this paper and cite their sources.
Metabolik sendrom (MetS), gelişmiş ve gelişmekte olan ülkelerde yaşam şekli değişiklikleri nedeni ile dünya çapında en önemli halk sağlığı sorunlarından biri hâline gelmiştir. MetS, ateroskleroza bağlı kardiyovasküler hastalıkların (ASCVD) gelişiminde rol alan ve Tip 2 diabetes mellitus (T2DM)'un en önemli ve en sık görülen nedenleri arasında yer alan çeşitli risk faktörlerinin kümelendiği multifaktöriyel bir hastalıklar grubudur. Ülkemizde de kentsel yaşam şartlarının ön plana geçmesi ile değişen beslenme alışkanlıkları ve artan sedanter yaşam tarzı ile beraber şişmanlığın da her yaş grubunda giderek artması genetik yatkınlık bulunan bireylerde diabetes mellitus (DM)'a yol açmaktadır. DM, kısmi ya da tam insülin eksikliği ile karakterize, yüksek morbidite ve mortaliteye sahip, birçok akut ve kronik komplikasyonun görüldüğü metabolik bir bozukluktur. MetS ve diyabetik komplikasyonların patogenezini aydınlatmak, profilaksi ve yeni tedavi stratejilerini belirlemek amacıyla yapılan araştırmalarda, deneysel hayvan modellerinin kullanılması araştırmacıya birçok avantaj sağlamaktadır. Diyet ile oluşturulan veya kimyasal ajanlar ile diyetin kombinasyonundan elde edilen modeller, cerrahi uygulamalar ve genetik modifikasyonla elde edilen tablolar deneysel modeller arasında sayılabilen metotlardan başlıcalarıdır. Hayvan deneyleri etiği göz önünde bulundurularak amacına uygun model tercihi; deneysel çalışmanın akıbeti, hayvanlara gereksiz ağrı, acı ve kalıcı zarar verilmemesi adına dikkat edilmesi gereken çok önemli bir husustur. Bu çalışmada, MetS ve diyabetik deneysel hayvan modeli oluşturmak amacıyla kullanılan modelin avantaj ve dezavantajlarına referans olan bir bakış açısının sunulması amaçlanmıştır.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
ÇELİK et al. (2017) studied this question.
Synapse has enriched 3 related papers. Consider them for comparative context: