Gebelikte subklinik vajinal disbiyozis ve preterm doğum: Kanıt gücü ile klinik karar arasındaki denge

Preterm doğum, obstetrik pratiğin en önemli ve çözümü güç sorunlarından biri olmaya devam etmektedir. Enfeksiyon ve inflamasyonun bu süreçteki rolü iyi tanımlanmış olsa da, subklinik vajinal disbiyozisin preterm doğumla ilişkisi ve bu bilginin klinik yönetime nasıl yansıtılması gerektiği hâlen tartışmalıdır. Son yıllarda yapılan çalışmalar, vajinal mikrobiyotanın Lactobacillus baskınlığından uzaklaşmasının artmış lokal inflamasyon ve erken doğum riski ile ilişkili olabileceğini göstermektedir. Ancak bu mikrobiyal değişimlerin nedensel bir faktör mü yoksa altta yatan patofizyolojik sürecin bir yansıması mı olduğu net değildir.Klinik açıdan temel tartışma, asemptomatik gebelerde subklinik vajinal disbiyozisin taranması ve tedavi edilmesinin preterm doğumun önlenmesinde etkili bir strateji olup olmadığıdır. Düşük riskli gebelerde rutin tarama ve tedavinin anlamlı bir yarar sağlamadığı, yüksek riskli gruplarda ise sonuçların heterojen olduğu bildirilmektedir. Ayrıca vajinal disbiyozisin homojen bir tablo olmadığı ve farklı inflamatuvar potansiyele sahip alt tipleri içerdiği göz önüne alındığında, tek tip yaklaşımların sınırlı kalabileceği anlaşılmaktadır.Mevcut kanıtlar, evrensel tarama ve standart tedavi algoritmalarından ziyade, bireysel obstetrik risk profiline dayalı ve seçilmiş hasta gruplarını hedefleyen bireyselleştirilmiş klinik yaklaşımların daha rasyonel olabileceğini düşündürmektedir.