Ecological modeling study reveals road proximity as the primary driver of mammal habitat suitability in mountain reserves, highlighting threats from anthropogenic fragmentation.
Yaban hayvanlarının beslenme, barınma ve üreme gibi yaşamsal ihtiyaçlarını karşıladıkları habitatlar günümüzde iklim değişikliği ve antropojenik tehditlerin etkisi altındadır. Gün geçtikçe nitelik ve nicelik bakımından bozulan habitatların yönetimi ve korunması, yaban hayvanlarının geleceği açısından giderek daha önemli hale gelmektedir. Bu çalışmada Batı Karadeniz Bölgesi’nin önemli yaban hayatı alanlarından biri olan Ilgaz Dağı Yaban Hayatı Geliştirme Sahası’nda (YHGS) bulunan memeli türlerinin habitat uygunluk modellemelerinin yapılması ve potansiyel habitat uygunluk haritalarının ortaya konulması amaçlanmıştır. Türlerin tespiti amacıyla 2021–2023 yılları arasında elde edilen 38 bağımsız fotokapan kaydı ile arazi çalışmaları sırasında belirlenen 4 iz/dışkı kaydından elde edilen varlık verileri maksimum entropi yaklaşımı (MaxEnt) ile analiz edilmiştir. Çalışma sonucunda alanda en yaygın türler olarak belirlenen bozayı (Ursus arctos), karaca (Capreolus capreolus), kurt (Canis lupus) ve yaban tavşanının (Lepus europaeus) habitat uygunluk modelleri ve potansiyel yayılış haritaları oluşturulmuştur. Modellerin performansını gösteren AUC değerleri 0,85–0,93 arasında bulunmuştur. Araştırma sonucunda söz konusu dört türün habitat uygunluğunu etkileyen en önemli faktörün yola olan uzaklık olduğu, diğer önemli faktörlerin ise türe bağlı olarak suya olan uzaklık, yükseklik, bitki örtüsü sınıfları, eğim, bakı ve solar radyasyon olduğu belirlenmiştir.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Akkuzu et al. (2026) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: