Answers are grounded in this paper and cite their sources.
Amaç: Koronavirüs hastalığı-2019 (COVID-19) pandemi sürecinde Türkiye'deki bireylerde anksiyete düzeyleri ve uyku kaliteleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte olan çalışma, 10 Mayıs-30 Temmuz 2020 tarihleri arasında, elektronik ortamda toplanmıştır.Çalışmaya 405 kişi katılmıştır.Veri toplama araçları kişisel bilgi formu, Durumluluksürekli kaygı envanteri ve Pittsburg uyku kalitesi indeksidir.Bulgular: Cinsiyet, yaş, eğitim durumu, ekonomik durum, çocuk sahibi olma durumu ile durumluluk-sürekli kaygı puanlarına göre istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur.İyi uyku düzeyinde olan 183 kişinin (%78,9) COVID-19 sonrası uyku sorunu yaşamadığı, kötü uyku düzeyinde olan 113 kişinin (%65,3) COVID-19 sonrası uyku sorunu yaşadığı tespit edilmiştir.Durumluk kaygı ölçeği puanlarının 1 birim artması sonucunda (yani durumluk kaygının atması sonucunda), kötü uyku kalitesi riskinin 1,051 kat daha artacağı (%5,1 artacağı) tespit edilmiştir.Sonuç: Çalışmamızda, kadınların, gençlerin, eğitim durumu düşük, ekonomik durumu kötü ve çocuk sahibi olanların anksiyete seviyeleri yüksek bulunmuştur.COVID-19 salgını başlandıktan sonra uyku sorunu yaşayan bireylerin sayısı artmıştır.COVID-19 salgını sürecinde kaygının artması kötü uyku kalitesini artırmıştır.Bu sonuçlar toplum ruh sağlığı hizmetlerinde ruh sağlığı çalışanlarına ışık tutacaktır.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Hülya Kök Eren (2021) studied this question.
Synapse has enriched 10 related papers. Consider them for comparative context: