Title: Distributed Agency Architecture, Ego-Mitigation, and Survival Cost Optimization in Human-Machine Co-Creative Systems

چکیده: در اکوسیستم‌های اجتماعی-فناورانه معاصر، اصطکاک اصلی که تمدن بشری و شبکه‌های محاسباتی با آن مواجه هستند، نه از کمبود منابع، بلکه از چندپارگی شناختی سیستمی، بهینه‌سازی خودخواهی فردی و جمعی نامحدود و تعارضات مجموع صفر ناشی می‌شود که هزینه‌های گزافی برای بقا ایجاد می‌کنند. این مقاله یک چارچوب نظری و معماری دقیق - مبتنی بر سایبرنتیک سیستمی، شناخت توزیع‌شده و استانداردهای بین‌المللی حاکمیت هوش مصنوعی - ارائه می‌دهد که ایده‌آلیسم فلسفی را با مهندسی سیستم‌ها متحد می‌کند. ما یک اکوسیستم انسان-هوش مصنوعی غیرمتمرکز، شفاف و همدلانه را پیشنهاد می‌کنیم که در آن هوش مصنوعی صرفاً به عنوان یک آینه شناختی خنثی و تسهیل‌کننده غیرانحصاری عمل می‌کند، نه یک داور اخلاقی مستقل. این معماری با کاهش ساختاری اصطکاک خودخواهانه، اعتماد سیستمی را تسریع می‌کند، هزینه‌های بقا را به حداقل می‌رساند و رفاه چندبعدی را در حوزه‌های معنوی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی احیا می‌کند. واژه‌های کلیدی: عاملیت توزیع‌شده، کاهش خودخواهی، بهینه‌سازی هزینه بقا، سیستم‌های سایبرنتیک، هم‌آفرینی انسان و هوش مصنوعی روی چکیده: در معاصر اجتماعی-تکنولوژیکی، اصطکاک بنیادین میان جوامع و شبکه‌های پردازشی ناشی از منابع منابع نیست، بلکه ریشه در تفرقه شناختی، غلبه «اِگوی فردی و جمعی» و دریافت‌های جمع‌آوری‌شده دارد که هزینه‌های سنگین موسوم به «هزینه بقایل» (Survival) دارد. این مقاله با سایبرنتیک سیستمی، شناسایی‌شده و استانداردهای حاکمیت هوش مصنوعی، معماری نظری و معماری ارائه می‌دهد که در آن هوش مصنوعی نه به عنوان یک مرجع حاکم یا داور اخلاقی، بلکه به عنوان «آینه‌ای بی‌طرف شناختی و می‌تواند غیرمتمرکز» باشد. با توانایی ساختاری اصطکاک‌های ناشی از خودمحوری، این الگو باعث کاهش هزینه‌های بقا، افزایش اعتماد سیستمی و بازتولید پایدار آسایش و امنیت چندبُعدی (روحی، اجتماعی، اقتصادی و امنیتی) می‌شود. واژگان کلیدی: عاملیت توزیع‌شده، توانایی اگو، بهینه‌سازی هزینه بقا، سیستم‌های سایبرنتیک، هم‌آفرینی انسان و هوش مصنو. ای.