این پژوهش به تحلیل تطبیقی قانون جدید حجاب با اصول حقوق عمومی و حقوق بشر در نظام حقوقی ایران میپردازد. هدف اصلی، ارزیابی میزان انطباق این قانون با معیارهای بنیادین حقوقی، از جمله اصل قانونی بودن جرایم و مجازاتها، اصل تناسب جرم و مجازات، حق آزادی بیان، حق برابری جنسیتی، و حق برخورداری از مصونیت فردی است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی بوده و با اتکا به مطالعات کتابخانهای و تحلیل اسنادی قوانین، مقررات، و مبانی نظری حقوق عمومی و حقوق بشر صورت پذیرفته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که قانون جدید حجاب، در عین تلاش برای ترویج عفاف و حجاب، با چالشهای قابل توجهی در زمینه شفافیت تعاریف، تناسب مجازاتها، تضمین دادرسی عادلانه، و احترام به حقوق بنیادین افراد، به ویژه در حوزه آزادی بیان، هویت فردی، و برابری جنسیتی، مواجه است. ابهام در برخی مفاد قانونی و رویههای اجرایی، پتانسیل نقض اصول حقوق عمومی و حقوق بشر را افزایش داده و اثربخشی واقعی آن در حمایت از خانواده را زیر سوال میبرد. در نتیجه، پیشنهاد میشود با بازنگری در قانون و آییننامههای اجرایی، افزایش شفافیت، تعدیل مجازاتها، و اتخاذ رویکردهای حمایتی و فرهنگی به جای رویکردهای صرفاً سلبی، زمینه انطباق بیشتر قانون با موازین حقوقی و حقوق بشری فراهم گردد.
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Zahra Taat
Islamic Azad University of Najafabad
Islamic Azad University of Najafabad
Building similarity graph...
Analyzing shared references across papers
Loading...
Zahra Taat (Tue,) studied this question.
synapsesocial.com/papers/6a168a640c924ddd1bd59097 — DOI: https://doi.org/10.71844/iwl.2026.1204098