Answers are grounded in this paper and cite their sources.
A Single-Center ExperienceÖZET Amaç: Akut promiyelositik lösemi (APL), farklı klinik ve biyolojik özelliğe sahip akut miyeloid lösemi (AML)'nin bir alt tipidir.Günümüzde all-trans retinoik asit (ATRA) ve antrasiklin bazlı kemoterapi APL tedavisinde standart tedavi yaklaşımıdır.Bu çalışmanın amacı APL'li hastaların klinik özelliklerini ve tedavi sonuçlarını değerlendirmektir.Hastalar ve Yöntem: Bu çalışmada kliniğimizde Eylül 2008-Eylül 2016 tarihleri arasında APL tanısı ile tedavi edilen 28 hastayı retrospektif olarak değerlendirdik.Bulgular: Hastaların ortanca yaşı 48 (yaş aralığı 28-70) yıldı.Beş (%18)'i düşük risk, 17 (%61)'si orta risk, 6 (%21)'sı yüksek risk grubunda idi.Yirmi sekiz hastanın 26 (%93)'sında tam yanıt elde edildi.Yirmi sekiz hastanın 6 (%21)'sında diferansiasyon sendromu (DS) izlendi.Tanı ve relaps sonrası indüksiyon tedavisini takiben gelişen erken ölüm oranları sırasıyla %4 (1/28) ve %14 (4/28) idi.Erken ölüm nedenleri iki hastada intrakraniyal kanama, iki hastada pulmoner kanama ve bir hastada hiperlökostaz idi.Relaps oranı %35 (9/26) idi ve ortalama relaps süresi 23.1 (± 15.4) aydı.Hastaların iki yıllık toplam sağkalım oranı %76, hastalıksız sağkalım oranı %68 idi.Log-Rank analizinde DS ve dissemine intravasküler koagülasyon (DİK) varlığının toplam sağkalım üzerine herhangi bir etkisi tespit edilmedi.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Erkut et al. (2017) studied this question.
Synapse has enriched 10 related papers. Consider them for comparative context: