Economic Equity among Ethnic in Retail Sector: Case Study in Seremban City Center, Negeri Sembilan

Retail sector is one of important components in urban economic activity for urban livability. Currently, the retail sector contributes 60% of Malaysia’s Gross Domestic Product (GDP). Since retail sector provide more than half of the country’s GDP, an in-depth study to understand the framework of this sector should be emphasized. This paper will discuss the participation of Bumiputera in the retail sector with a focus on the Seremban City Center (SCC) as the designated study area. The purpose of this paper is to examine whether the New Economic Policy (NEP) is successful in bringing about even economic equity by ensuring 30% Bumiputera participation in retail sectors. Preliminary results obtained through primary and secondary data indicates that Bumiputera involvement is only 7% (Malays), while 93% of it is participated by non Bumiputera (Indian 13% and Chinese 80%). Bumiputera only involved in specific business such as restaurant, beauty care, travel and insurance agency, tuition center, boutique and also private clinics. In addition, data trend for the past three decades showed a mere 6% increased in Bumiputera participation in retail sector in SCC. This paper discusses the important of the retail activities for urban dwelling. The preliminary result shows that participation of the Bumiputera in retail sector are still questionable and urban planner should play more roles for the Bumiputera livability and sustainability. Keywords: Embracing sustainability; mega urban region; learning from doing ABSTRAK: Sektor runcit adalah salah satu komponen penting dalam aktiviti ekonomi bandar bagi kebolehunian bandar. Pada masa ini, sektor runcit menyumbang 60% daripada Keluaran Dalam Negeri Kasar (KDNK). Oleh kerana sektor runcit menyediakan lebih daripada separuh daripada KDNK di negara ini, satu kajian yang mendalam untuk memahami rangka kerja sektor ini perlu ditekankan. Kertas kerja ini akan membincangkan penyertaan Bumiputera dalam sektor peruncitan dengan memberi tumpuan kepada Pusat Bandar Seremban (SCC) sebagai kawasan kajian yang ditetapkan. Tujuan kertas ini adalah untuk mengkaji sama ada Dasar Ekonomi Baru (DEB) berjaya dalam membawa ekuiti ekonomi dengan memastikan 30% penyertaan Bumiputera dalam sektor peruncitan. Keputusan awal yang diperoleh melalui data primer dan sekunder menunjukkan bahawa penglibatan Bumiputera hanya 7% (Melayu), manakala 93% daripadanya disertai oleh bukan Bumiputera (India 13% dan Cina 80%). Bumiputera hanya terlibat dalam perniagaan tertentu seperti restoran, penjagaan kecantikan, perjalanan dan agensi insurans, pusat tuisyen, butik dan juga klinik swasta. Di samping itu, arah aliran data untuk tiga dekad yang lalu menunjukkan hanya 6% peningkatan dalam penyertaan Bumiputera dalam sektor runcit di SCC. Kertas kerja ini penting dalam membincangkan aktiviti runcit untuk kediaman bandar. Keputusan awal menunjukkan bahawa penyertaan Bumiputera dalam sektor runcit masih dipersoalkan dan perancang bandar perlu memainkan lebih peranan untuk kebolehunian dan kemampanan Bumiputera. Kata kunci: Kelestarian; kawasan bandar mega; belajar daripada melakukan