Sınıf Öğretmenlerinin Yazma Güçlüğü Yaşayan İlkokul Öğrencilerini Desteklemede Teknoloji ve Yapay Zekâ Tabanlı Müdahalelere Yönelik Görüşleri

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin yazma güçlüğü yaşayan ilkokul öğrencilerine ilişkin gözlem ve deneyimlerini; güçlüğün yazma sürecindeki görünümü, akademik yansımaları, sınıf içi destek uygulamaları ile teknoloji ve yapay zekâ tabanlı araçların kullanımı bağlamında incelemektir. Araştırma, nitel araştırma yaklaşımı kapsamında olgubilim deseninde yürütülmüştür. Çalışma grubunu, 2025-2026 eğitim-öğretim yılında Tokat ili Reşadiye ilçesinde görev yapan ve yazma güçlüğü yaşayan öğrencilerle çalışma deneyimine sahip 30 sınıf öğretmeni oluşturmuştur. Veriler yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla toplanmış ve içerik analiziyle çözümlenmiştir. Bulgular, yazma güçlüğünün yalnızca okunaklılık ve harf biçimlendirme sorunlarıyla sınırlı olmadığını; yazmaya başlama ve sürdürme, yazma hızı, motivasyon ve mekânsal düzen gibi süreç özelliklerinde de belirginleştiğini göstermiştir. Bu güçlüklerin öğrencilerin yazılı görevleri tamamlama ve sahip oldukları bilgiyi akademik ürünlere yansıtma süreçlerini olumsuz etkileyebildiği belirlenmiştir. Öğretmenlerin destek sürecinde bireyselleştirilmiş öğretim, görev uyarlama, tekrar, geri bildirim, süreç izleme ve aile iş birliğine ağırlık verdikleri görülmüştür. Dijital ve yapay zekâ tabanlı araçlar ise özellikle motivasyon, geri bildirim ve bireysel destek açısından yararlı bulunmakla birlikte, öğretmenler bu araçların kontrollü ve pedagojik amaçlara uygun biçimde kullanılmasını gerekli görmektedir. Sonuçlar, yazma güçlüğüne yönelik desteğin öğrencinin bireysel gereksinimlerine göre planlanan ve öğretmen rehberliğinde sürdürülen bir süreç olarak ele alınması gerektiğine işaret etmektedir.