Pelvic floor dysfunction (PFD) includes a range of disorders such as urinary and fecal incontinence, pelvic organ prolapse, pelvic pain, and sexual dysfunction.These conditions affect millions globally, often leading to decreased quality of life.Physiotherapy has emerged as a first-line, non-invasive treatment with growing clinical support.To synthesize current evidence (2014-2024) regarding physiotherapy-based interventions for the treatment and prevention of PFD in general and special populations.A narrative literature review was conducted using peer-reviewed articles, randomized controlled trials, systematic reviews, and clinical guidelines.Interventions assessed include pelvic floor muscle training (PFMT), biofeedback, electrical stimulation, manual therapy, behavioral modification, and telerehabilitation.PFMT remains the most effective and widely recommended intervention, particularly for stress urinary incontinence and mild pelvic organ prolapse.Biofeedback enhances motor control and adherence, especially in older adults or postpartum women.Electrical stimulation benefits patients with poor voluntary contraction capacity.Manual therapy is effective in cases of pelvic pain associated with hypertonic muscle activity.Behavioral strategies, including bladder training and toileting education, further optimize outcomes.Emerging evidence supports the use of app-based PFMT and digital tools, though engagement varies.Physiotherapy shows positive outcomes in special populations including postpartum, postmenopausal, and post-prostatectomy patients.Physiotherapy offers an evidence-based, individualized approach for managing PFD across a range of populations.Continued research, broader ÖZ Pelvik taban disfonksiyonu (PTD), idrar ve gaita inkontinansı, pelvik organ sarkması, pelvik ağrı ve cinsel işlev bozukluğu gibi çeşitli rahatsızlıkları kapsar.Bu durumlar dünya genelinde milyonlarca kişiyi etkilemekte ve sıklıkla yaşam kalitesinde azalmaya yol açmaktadır.Fizyoterapi, giderek artan klinik kanıtlarla desteklenen, invaziv olmayan bir birinci basamak tedavi seçeneği olarak öne çıkmaktadır.Bu derleme çalışmasının amacı, 2014-2024 yılları arasında yayımlanan güncel literatürü temel alarak, genel ve özel popülasyonlarda PTD'nin tedavi ve önlenmesinde kullanılan fizyoterapi temelli yaklaşımları ortaya koymaktır.Bu amaçla anlatı türünde bir literatür taraması gerçekleştirilmiş; hakemli makaleler, randomize kontrollü çalışmalar, sistematik derlemeler ve klinik kılavuzlar incelenmiştir.Değerlendirilen müdahaleler arasında pelvik taban kas eğitimi (PFME), biyogeribildirim, elektrik stimülasyonu, manuel terapi, davranışsal değişim yaklaşımları ve telerehabilitasyon yer almaktadır.PFME, özellikle stres tip idrar kaçırma ve hafif pelvik organ sarkması durumlarında en etkili ve en çok önerilen müdahale olarak öne çıkmaktadır.Biyogeribildirim, motor kontrolü ve egzersize uyumu artırmakta; özellikle yaşlı bireylerde ve doğum sonrası kadınlarda faydalı olmaktadır.Elektrik stimülasyonu, istemli kas kasılımı zayıf olan hastalarda olumlu sonuçlar vermektedir.Manuel terapi, hipertonik kas aktivitesine bağlı pelvik ağrı olgularında etkili bulunmuştur.Mesane eğitimi ve tuvalet alışkanlıkları eğitimi gibi davranışsal stratejiler, tedavi sonuçlarını daha da iyileştirmektedir.
No takes yet. Share an insight, caveat, or question.
Çopuroğlu et al. (2026) studied this question.
Synapse has enriched 5 closely related papers on similar clinical questions. Consider them for comparative context: