The Physical Activity Level Declared by Students From Belarus

Wprowadzenie Liczne powiązania aktywności fizycznej ze wskaźnikami biologicznymi i różnymi jednostkami chorobowymi uzasadniają jej miejsce w wieloaspektowej teorii zdrowia, tym samym czynią ją swego rodzaju miernikiem zdrowia. Celem prezentowanej pracy było poznanie deklarowanej przez studentów białoruskich uczelni aktywności fizycznej – określenie jej poziomu oraz wskazanie dominujących obszarów. Materiał i metody Sondażem diagnostycznym z wykorzystaniem długiej wersji Międzynarodowego Kwestionariusza Aktywności Fizycznej (IPAQ) objęto 739 osób studiujących w Brześciu, Mińsku i Grodnie (Białoruś). Wyniki Wielkość deklarowanej całkowitej aktywności fizycznej badanych studentów wyniosła 4840,5 MET-min./tydzień (mediana), co świadczy o ich znacznym zaangażowaniu w szeroko pojętą kulturę fizyczną. Dominującym obszarem aktywności fizycznej okazały się wysiłki związane z pracą (mediana=1700,6 MET-min./tydzień), najniższą aktywność ankietowanych odnotowano w obrębie wysiłków o związanych ze sportem i rekreacją. Badani mężczyźni w porównaniu do badanych kobiet prezentowali wyższe wskaźniki MET-min./tydzień w obszarze całkowitej aktywności fizycznej i jej składowych, z wyjątkiem wysiłków związanych z pracami domowymi. W każdej z analizowanych zmiennych (płeć, BMI, samoocena sprawności fizycznej, deklarowana ilość wolnego czasu) wystąpiło istotne statystycznie zróżnicowanie poziomu aktywności fizycznej badanych studentów. Wnioski Badani mężczyźni okazali się być aktywniejsi od kobiet we wszystkich domenach aktywności fizycznej oprócz prac domowych. Ankietowani z BMI wskazującym na nadwagę byli bardziej aktywni niż osoby z BMI w normie lub osoby z niedowagą. Wysoka samoocena i deklaracja nieposiadania wolnego czasu przez badaną młodzież wiąże się z wysokimi wartościami wskaźnika MET-min./tydzień.