Pagtingin sa Kultura at Interaksiyong Panlipunan Bilang mga Pinagmumulan ng Kaalaman: Ang mga Pananaw ng mga Mag-Aaral na Kagan sa Pagkatuto ng Filipino

Mababang pagganap sa pagkatuto ng wika sa mga katutubong mamamayan. Gamit ang isang disenyong kwalitatibong deskriptibo, sinuri ko ang mga persepsyon ng mga mag-aaral na Kagan hinggil sa pagkatuto ng Filipino, partikular kung paano naaapektuhan ng kanilang kontekstong kultural at panlipunan ang kanilang pagkatuto. Nagsagawa ako ng malalimang panayam sa walong piling mag-aaral gamit ang purposive sampling, at sinuri ang mga datos sa pamamagitan ng tematikong pagsusuri. Natuklasan ko na ang mga mag-aaral na Kagan ay kadalasang nakararanas ng kahirapan sa pagkatuto ng Filipino dahil sa limitadong eksposyur at paggamit nito sa pang-araw-araw na buhay. Umaasa sila sa kanilang katutubong wika sa tahanan at komunidad, na nagdudulot ng madalas na pagpapalit-wika kapag nahihirapan silang makahanap ng tamang salitang Filipino. Gayunpaman, ang kanilang interes at pakikilahok ay tumataas kapag ang mga aralin ay makabuluhan at may ugnayan sa kanilang karanasan, kultura, at identidad. Ang pag-aaral na ito ay maaaring isagawa sa iba pang lokalidad o sa iba’t ibang kultural na pinagmulan ng mga mag-aaral upang mapagtibay o mapabulaanan ang pahayag na ang mga negatibong kondisyon sa pagkatuto tulad ng limitadong pagsasanay sa wika at pagpapalit-wika ay maaari ring magbunga ng positibong kinalabasan. Maaaring gamitin ang maramihang linear na pagsusuri ng regresyon kung saan ang pagkatuto ng wika ng mga mag-aaral ang magiging baryabol na pamantayan, at ang kanilang kontekstong kultural at panlipunan ang magsisilbing mga prediktor.